Şehzade Mezarı Açıldı Dedikodular Son Buldu

Yavuz Sultan Selim isyan edip de başarılı olan ilk ve son şehzadeydi.Tahta geçtikten sonra ağabeyleri ve yeğenlerine dokunmamıştı anca ağabeyi Şehzade Ahmed isyan edince durum değişti.Yavuz'un hükümdarlığını tehdit eden Şehzade Ahmed zorlu bir mücadeleden sonra ortadan kaldırıldı.

I. Selim (John Young)
Yavuz en zorlu rakibinden kurtulmuştu.Ancak Şehzade Ahmed'in oğullarından Alaeddin ve Kasım,Memlükler'e sığınmışlardı.Şehzade Kasım,Sultan Selim'in Mısır seferinde ele geçirilerek öldürüldü.Bunlardan başka Ahmed'in Murad ve ismini bilmediğimiz bir başka oğlu da İran sarayına sığınmıştı.Safevî Devleti tarafından el üstünde tutulan Şehzade Murad,İran'da valilik yaparken bir gün ölü bulundu ama katili tespit edilemedi.
Şehzade Murad ölmüş,ancak bir dedikodu ortalığı kaplamıştı.1519'da Anadolu'da ve İstanbul'da Şehzade Murad'ın ölmediği, gizlice geldiği konuşuluyordu. Bozoklu Celal isyanını bastırmak için Anadolu'ya gönderilen Ferhat Paşa Karaman'da dolaştığı sıralarda yakınlarından birisi yalnız bulundukları bir anda: "Sultan Murad'ın katledildiği yalan bir haber imiş. Bu yakınlarda ortaya çıkarak, Acem diyarından Anadolu'ya gelip, Amasya yakınlarında gizlenmiş, yanına da nice eşkıya toplanmış. En kısa zamanda büyük bir fitnenin çıkması mukadderdir" demişti. Ferhat Paşa bu haber karşısında, şayet anlatılanlar doğruysa gelecekte ne gibi fitnelerin meydana geleceğini düşünerek, işittiklerini Yavuz'a yazdı. Sultan, bu mektup üzerine bu haberlerin doğruluk derecesini öğrenmek için güvendiği kişileri Amasya'ya gönderdi.
Dedikodunun kaynağı bulundu
Yapılan soruşturmalar sonucunda haberin kaynağı tespit edildi. Dedikoduyu yayan Amasya'daki nalbant İstanbul'a gönderildi. Padişahın huzuruna çıkarılınca olup biteni anlattı: "Bir gün dükkânımda kendi işimle meşgul olduğum sırada, bir derviş gördüm. Hüzünlü bir şekilde durup, bazen ah eder, bazen de hasret ve hayret ile benden yana bakar idi. Yüreği yanmış içi ateşle dolmuştu. Birkaç gün bu şekilde gelip gitti. Bunun gibi bir kısım garip vaziyetler gösterdi. Bir gün durumunun sebebini sordum ve merhamet gösterdim. 'Yoksa galiba ey aşık, sevgilinden ayrı sana gam çektiren yerinden uzak mı kaldın' dedim. Hemen gam dolu gözlerinden yaş yerine kan revan oldu. 'Bir canımdan azizim, vefadarım var idi. Yiğit şehzade hastalandığından beri, halim perişan oldu. Bilmem ki yüz parça olmuş bu gönül yarasına ne çare edeyim? Senin gariplerle ilgilenip, dost ve civanmert olduğunu ve dertlilerle dertlendiğini işittim. Ben de garibin olmakla, senden yiğitlik ve şefkat ümit etmeye geldim' cevabını verdi."
Derviş bu sözleri dedikten sonra şöyle devam etmişti: "Çünkü Sultan Ahmed zamanında ona yakın olduğunu haber aldım. Ümit ve rica ederim ki, onun sevgili evlâdının gurbet diyarında riayet ve garip haline merhamet ederek, bazı zor işlerini göresin ve insanlık töresini yerine getiresin. Bu dediğim Sultan Murad'dır ki, babasının dostlarından yardım ümidiyle Acem diyarından ata yurduna geldi. Ne fayda ki, gayet hasta ve zayıftır. Onun bu hâli ciğerlerimi deldi.
Bu sözler üzerine, ben de varıp, o gene ve mecalsiz şehzadeyi gördüm. Hal ve hatırını sordum. Canının çektiği yemekleri hazırlatıp, dervişle gönderdim.
Şehzade bütünüyle sağlığını kazanıp, ayağa kalktıktan sonra, şehrimizin ileri gelenlerinden Sabuncu İbrahim'den yardım aldım. Bir zaman sonra, 'nice oldukları malumum değildir' dedi."
Mezar açıldı
Nalbantın bahsettiği Amasya'nın ileri gelenlerinden Sabuncu İbrahim ve birkaç adamıyla beraber İstanbul'a gelen sözde Şehzade Murad'ın adamları hemen araştırılıp yakalandılar. Ardından da Sultan Selim'in huzuruna getirildiler. Sorgulanan adamlar, Murad adlı efendilerinin 5-10 gün önce Üsküdar'da iken hastalanıp öldüğünü ve oraya gömdüklerini söylediler. Şehzade Murad adlı kişinin nasıl bir kişi olduğu sorulunca, başında küçük bir ceviz kadar çukur bulunduğu öğrenildi. Bu tarif Şehzade Murad'a uymuyordu. Ancak dedikodu fitne çıkabileceği için işi garantiye almak lazımdı. Padişahın fermanıyla devlet görevlileri, Üsküdar'daki mezarı açıp, içindeki ölünün başını Yavuz Sultan Selim'in huzuruna getirdiler. Padişahın huzuruna getirilen başın söylendiği gibi bir çukur olduğu görülünce anlatılanların doğruluğuna inanıldı. İfadeleri alınanların hepsi serbest bırakıldı.
Gerçek Şehzade Murad İran'da iken ölmüştü ama Osmanlı tarihinde daha önce sahte şehzadelerin devletin başına ne gibi dertler açtığını bilen Yavuz mezarı açtırarak, isyan için fırsat arayanların eline bir kozun geçmesini de böylece önlemişti.

Erhan Afyoncu,Bugün Gazetesi,30 Eylül 2012 Pazar

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

0 yorum:

Yorum Gönder